Deniz Gece Mavisi Şiirleri - Şair Deniz ...

Ben senin yaralarına bakıp
Nasıl acıdığını bile hissederken,
Acını ta yüreğimde yaşarken
Sen benim kanayan yaralarımı hiç görmedin.

Kan kustuğum gecelerde

Şimdi gidişinin ertesi
Ve ben hâlâ gidişine bir anlam yüklemeye çalışıyorum.
Oysa ne hayallerimiz vardı:
Pembe panjurlu bir ev,
Sana ve bana benzeyen çocuklar,
Birlikte ele ele bir ömür…

İnsanoğlu nefes aldığı her an birşey ögrenirmiş,
Hayat çok güzel öğretmenmiş,
Bende öğrendim, kimseye güvenmemem gerektiğini, hayat kafama vura vura öğretti.
Hiç bir eğitim süreci yokmuşki sancılı geçmesin.
Sancılı anların birinde tanıştım o kadınla.
Güçlü kendinden emin dik bir duruşu var di.

İnsan hayatında kaç kere sever
Kim doğru kişi
Herkes gider mi
Kim dost kim düşman diye düşüncelere
daldığım bir anda sen çıktın karşıma
Önceleri aldiris etmedim seninle guzellesen herseye

At gibi giden, it gibi dönecek, bekle ve gör,kadın,
Umutlarını karartma,
Bir sana sanma bu kaderi.
Sevgiyi hak etmeyen herkes,
Bir gün gidecek hayatından,
Ama kıra kıra, ama döke döke, ama gidecek.

Sevdiğim üçüncü adamsın(kadınsın).
Birincisini genetik olarak sevmek zorunda kaldım,
İkinciyi ise aynı karında yatıp, “canımın yarısı” diye sevdim.
Üçüncüyü ise bahanesiz sevdim.
Zaten aşk, bahanesiz sevmek değil mi?
Ben seni bahanesiz,

Saçlarımın her telindeki hasreti söyleyin ona;
Kızaran yüzümü,
Üşüyen ellerimi,
Onun için atan kalbimi,
Onsuz nefes alamadığımı,
Söyleyin ona;

Ben şiir yazmak için yaratılmışım
Dudaklarım
Gözlerim
Yüreğim şiir
Bazen umutlarimi dilimin bagciklarinda Çocukmuscasina sallıyorum
Bazen kaydıraktan kayıyor mutluluklarım

Yol bitti..!
Şimdi uçurumdayım.
Ya değersizleştiğim geçmişime geri döneceğim,
ya da onurlu bir yalnızlıkta tek başıma öleceğim.
Ne kadar koyarmış insana gönlünü verdiklerinin
seni sırtından hançerlemesi…

Bir ekim akşamıydı gelişin
Beni böyle alt üst edişin
Unutmak mümkün olmadı seni
İki kelimemden biri oldun
Sen uğurum uğur böceğim oldun