Deniz Gece Mavisi Şiirleri - Şair Deniz ...

Ben saramadığım yaralarımın olduğunu öğrendiğim gün büyüdüm.
Şimdi çocukluğumun dar sokakları ağlıyor.
Büyümek mutluluk sanıyordum, değilmiş.
Oysa büyümek acımakmış.
Kanamakmış ve hep bir mücadeleymiş.

Söyle yağmur, söyle…
Onun da gözleri ıslak mı?
Yüreği yaralı mı, o da beni özlüyor mu?
Her yüzde, her sözde, her gözde beni arıyor mu?
Boşuna uğraşma yağmur, beni ıslatamazsın;
Ben zaten onun aşkıyla sırılsıklamım.

Ben onun sakallarını sevemedim avuç içlerimle,
O benim yüreğimi sevemedi yüreğiyle.
Bende onu sevecek yürek vardı da,
Onda beni sevecek cesaret yoktu.

Ben arkama saklasam da bebeklerimi,

EY ADAM

Dilimin tuzlu coğrafyasında
Bir tek seni bulayım yarınsız yarınlarıma inat"

Ey adam

Gelsen uzansan yanıma
Sarılsan bana
Öyle ihtiyacım var ki sana
Bu hayatta güçlü olmaktan yoruldum

Hani pamuk prensesi prensin öptüğü gibi

Sokakta sana benzeyen herkesi sen sanıyorum.
Doluyor gözlerim —
bulutlu göz bebeklerimden taşan bir sonbahar gibi
yaprak döküyor gözlerim.

Avuç içlerimde kırlangıç hüznü,

Suçlu
gül mü
yoksa diken mi
yoksa gülü dikeniyle seven bülbül mü

Suçlu kim

Bu gece sen diye öptüm şiirleri,
Sen diye sarıp sarmaladım gülleri.
Sen koktu toprak,
Sen koktu yastığım, yorganım.
Saatin kadranına mihlandı gözlerim;
Akrep yelkovana aşkını itiraf ederken,

Kadın:
Bunca yıl, bunca zaman nasıl sustun?
Hiç mi vicdanın kanamadı?
Hiç mi acımadı sol yanın?
Her gece adını andım; hiç mi duymadın sessiz çığlıklarımı?
Söylesene, dudaklarının arasında çırpınan o sözleri nasıl yuttun?

Sus gönlüm sus
Bende biliyorum özlediğini
Bende biliyorum beklediğini
Bende biliyorum onsuz yaşamak istemediğini
Ama sus lütfen
Kanatma yaralarımı