Deniz Gece Mavisi Şiirleri - Şair Deniz ...

Dilimin susup yüreğimin konuştuğu zamanlardayım.
Oysa yüreğimin varlığını unutalı yıllar olmuştu.
Şimdi neden hissettirdi, diyemeden
Deli gibi çırpınmaya başladı içimde.

Minik bir güvercin düştü yüreğime,

İnsan yakışmalı ya bir yüreğe,
ya da bir kıyafete...
Bense hiçbir yere yakışmayanlardanım;
kendi gölgeme bile sığamıyorum artık.
Ben mi beceriksizim,
yoksa mutluluk mu adam seçiyor?

A:
Aşkım...
Dur, kapatma hemen.
Biliyorum, kırdım, üzdüm, incittim seni ama lütfen, bir kere olsun dinle.

K:

BİR AZ

Seni bir az sevecektim.
Bir az özleyecektim
Bir az bekleyecektim
Ama sen bir lerimi çöpe atıp azlar la çıktın karşıma

Bir baba çiz, kalemim, çocukluğumun hatırasına,
Saçlarına ak düşmüş, gözleri umutlarla dolu,
Bir gülüş çiz, içime huzur dolusu yeniden,
Sanki hiç gitmemiş gibi,
Hep yanımdaymış gibi bir baba çiz, kalemim.
Yanına da koy beni,

Bir gece bir ceylan indi dağdan kalbime,
Ay sürgündü göğsümde, yıldızlar suskun.
Toprak nefesini tuttu, rüzgâr adını unuttu,
Bir bakışla çözüldü bütün düğümler.
Ceylanın gözlerinde eski bir dua gibi parladı seliétin.
Korku ile umut arasında ince bir çizgide titredi dudak kıvrımlarım.

Ölüler bile yan yatırılırken mezara,
Sen beni yüzüstü bırakıp gittin.
Şimdi bana aşktan bahsetme.
Ben nefes neffese kalıp çırpınırken,
Duvarları yumruklarken,
Her gece yastığımı gözyaşlarımla ıslatırken

Hüzünlü gecelerimdeki hüzün baz kalemim
Bir eylül yaz bana
Yemyeşil yaprakları olan ağaçlar
Rengarenk çiçekler
Ve mavi uçurtmalı çocuklar
Bir eylül yaz bana

Bir kadın uyumuyorsa
Kadınlar uykuya meyilli varlıklar degil dir ama ozlerinde hep bir dinlenme hali mevcuttur

Bir kadın uyumuyorsa
Yarim kalmış bir hikayesi vardir ne tamamlaya bilir nede unutabilir geceler sabah olmayı bilmez tavanların dili yoktur ki çek bir sandalye anlatcam desin kadın

Ne güzel bir kar tanesi o;
Hayatın sarp ve sapa yollarına inat,
Bir başına meydan okuyan;
Hayatla masaya oturup,
Onun ayaklarına basan,
Masaya yumruğunu vuran