Deniz Gece Mavisi Şiirleri - Şair Deniz ...

Aklımı yitirmedim belki ama
ruhumun dengesi kaydı, sevgili.
Düşüncelerim karanlığın
en derin kuyularına zincirlendi.
Suskunluklarım boğazıma
oturan taşlar gibi ağır.

Sen uyurken gidicem ben
Gözlerin uykuya dalmadan
Kalbinde hala yangınlar varken
içinde özlemim alev alev yanarken
Sessiz sedasız gidicem

Otur, sevgilim, anlatayım sana aşkı,
Gözlerimdeki parıltıyı, kalbimdeki fırtınayı.
Her nefeste seni hissedişimi,
Gözlerine baktığımda kayboluşumu.
Anlatayım sana

Sen yoktun, ben yalnız kalmayı öğrendim.
Acıya duvar gibi durmayı öğrendim.
Gelme sevgili,
Benim yüreğim bir daha liman olmaz sana.
Gittiğin gün anladım,
Her gelen gidermiş

Şimdi dilsiz bir alfabenin dili ile yazıyorum bu satırları.
İçimdeki yıkık, viran duyguları dile getirmeye çalışsam da hiçbir alfabede yokluğunun acısına bir ad bulamıyorum. Demiştim sana; bir gün olur da aldatırsan beni, benden güzeli, benden zekisi ve benden kat kat iyisi ile aldat.
Bari, gidişin onurluca olsun.
Ama unutmuşum, kargalar çöplükten vazgeçmezmiş.

Sakın acıyorum sanma ya da seni unutamadım zannetme.

Kayıp bir şehir gibiyim,
Hangi parçam nerede kalmış, inan bilmiyorum.
Gözlerimin maviliklerinde öldürdüğüm bu kaçıncı pembe?
Oysa mavi, pembe, yeşildi hayallerim.
Şimdi kınına küsmüş bir bıçak gibiyim;
Kesip atmak var dilimi bir hışımla, ama kıyamıyorum.

Zordur uzaktan sevmek...
Bazen bir şarkıda dolar gözlerin,
Bazen bir söz alır götürür seni,
Bazen de bir bakış,
Tokat gibi vurur gerçeği yüzüne.

Senden sonra pek bir şey değişmedi bende.
Anahtar yine aynı yerde,
Pardesün portmantoda,
Ve ayakkabıların hâlâ ayakkabılıkta.
Her şey aynı, bir tek şey dışında:

Tamamı hakikat olan bir sadakat istemiştim senden, tüm sadakatsizlere inat.
Sen ise ihanetten yoğrulmuş bir aşkı, taşı diye koydun önüme.
Yüklerim ağırdı, gerçeklerimse acınasıydı.
“N’olur bakmaz hayat,” derdi nenem,
“Küçük omuzlarına, yorgun ayaklarına verdiğin mücadeleye.
Yükler sırtına, dertler götürdüğün yere kadar gider;

Yine gece sessiz,
Kalbim kırıklarla dolu.
Saatin tiktak sesine bırakıyorum kulaklarımı.
Yokluğun düğüm düğüm,
Sensizliğin en sancılı saatlerindeyim.
Dudaklarımda kelimeler, çaresiz.