Dengi Naz Şiirleri - Şair Dengi Naz

Kelimeler kınından
Çıkardım kılıcımı.
Sataşmayın evhamlar,
Yazıp,çıkarırım hıncımı..!

Ruhun ebedi mabedine

Sükutu dil eyledim, bilen gelmedi
Kendim ettim, dilsiz kendi kendimi.
Görmeze gözüm verdim, gördü kem beni
Kendim ettim gözsüz kendi kendimi.

Yine Bir lav damlası gibi düştü,
Beynimin hak orta yerine bir düşünce,
Şimdi şöyle enikonu düşününce,
Yakûb özlemle dolup taşmasaydı şayet,
Açar mıydı bir gömleğin yıpranmış kolu,
O âma gözlerini,

Alazlar içindeyim,
Ne kül
Ne duman,
Belki de ödüldür ben ne bileyim.
Zaten yokmuş ya dalıma konan;

...
Az evvel,
Şimdi,
Yahut yıllar önce aynı yerde.
Başka dekor,başka mekan ama son perde.
Beklenen gelmez,

Marifeti çığ misali belâgatıydı
Us'unda bir zerre tevazu yokken
Sanki son peygamber kendiydi hatta,
Elinde bir ucu topuzdan kalem.
Yüzünde bir zerre rabbiye vardı,
Lakin o da silindi her daim "Ene” demekten(!)

Şafak düğümünden sağ çıkan özlem,
Kim bilir kaç güneşin perdesini yırtacak.
En uzun türküsü yarım kaldı gecenin,
Diri hasretin ölümcül çığlığı yüzünden...

Göğün ardında bin yıllık yemin,

...
Bestesi maziye;
Güftesi hayallere,
İcrâsı kilitli dudağıma ait bir kırık türkü var şimdi sırada...

Ruhsuzluk makamından...

Kıblegâha çiviler çaksam alnımla bir bir,
Uçsam da yetişemem, benden yukarda Kıtmîr...

Kıyamet Provası

Bir kırık kalp -atışıyla-
Vurdular ebâbili
Tam gözünün ferinden.