Dengi Naz Şiirleri - Şair Dengi Naz

*.*.*

"Kadim bir hakikatti, hatta aynıyla vâki,
Olan masuma oldu, cihan kurulduğundan beri."
...
Misal inci tanesi,

...
Bilsen, tasviri mümkün'süz öyle bir özlem ;
Sanki sen ummansın,
Sanki ben susuzluktan sadrındaki ateşin sinesini oyduğu'yum,
Oturmuşum kıyına
Seni avuç avuç sineme çarpıyorum,

Güneş odaya mı doğdu, yoksa güldün mü demin?
Gülersin elbet, güneşi hasetinden çatlatmaya...
Gülüşünle müjdelenmiş gibi geldi cennetim.
Gülüşün ki, kafi geldi aklımı durdurmaya.
-Sen hep gül böyle-

Yol iz üstü, iz üstü
Sis dağıla,
Can tutuşa,
Aşk pişe.

..Ve ay avuçlarıma doğar,
Şavkında yıkanır yüzüm.
Yakar,gönlümü
Gözümden dökülen yıldızlar.

*
**
***
Hani ,
Vahdânî tecelliyle,

Sırtını zeytle ovsam, balla da kekilini
Sesin şükür sebebi, cismin nan gibi rızktır.

Sen olmasan niceydi bu fakirin ahvâli
Şükür O Yaradana, seni -bize- gönderdi,

Kayda alınsın;
Bir daha demem.
Bismilah deyip kalkacak olsa,
Ondan evvel on günlük yollara yalın aşk koşar,
Yolumdan dönmem..!

Dilimin ucunda bir ahd,
Hani dökülse,
Sur'a lüzum kalmayacak denli kıyametin ön sözü,
Ah zühd'üme vuran ışık,
Şükrümdeki sızı.
Kalbim bilir kaç yüzyılsa

KELBİN DUASİ

Hiç'inci dünya ülkelerinden birinde,
Yalpalayarak giden
Aç bîilaç bir köpek,