Dengi Naz Şiirleri - Şair Dengi Naz

Kâniyim
Öyle bir yakınlık ki,
Boncuğun içinden nasil geçerse sicim;
Ve nasıl diziliyse o sicimde boncuklar...

Deng-î Naz

+ Günce...?

- Efendim.

Ölümün kor dudağında buz gibi erirken "ömür";
Mazruf kadere basıldı "mühür" !...
~
Selam sana ey mecruh yüreğim ;

Sen öyle,
Nâmümkün bir gece gibi
İpekli entarinin yıldızlı eteğinde
M'ed-Cezr'le salladığın,
Ak gerdanlı ebabili ninnileyip avutmuşsun.
Binbirinci ninniyle de kendini uyutmuşsun...

...
sekiz,
dokuz,
on...
Bu son...

Unutmam,
Kalbimi bir ipe bağlayıp,
Sükut duvarının
Düzlüğüne baktığını
Ölsem Unutmam
Aklımı cılk harç gibi

Gece ayak sesleri,
Sandım kizil kiyamet
Sandım sel sel kaçış var,
Sanki bir ben kaldım geri.

“ İnşallah, Kerim olan Allah’ın da inayetiyle, anam beni bu çadırda ölsün diye doğurmadı; Sizden kim adamsa, beni takip etsin! ”

[Kastamonulu Şehid Mehmet Mustafa Çavuş]

Bu -biraz- şiir;
En -çok- da erken çiçeklenen bir dalın "gün aldanışıdır".


Sana, atmamış bir şafağın alacakaranlığından sesleniyorum

Sinemde yangın, dilimde sükût
Sende kör kuyudan sır gelmiş gibi esrar..!
~
Alacakaranlığa karıştı gölgem,
Bul beni,
Kendim(e) gelemiyorum.