Dengi Naz Şiirleri - Şair Dengi Naz

Aynalarda görünmezlik kaygımla,
Anlayamadım nereden çıktınız.
Bu attığınız her ne ise,
Kafa değil,
Rûhu yardınız..!

Savurdu küllerimi yazdığım şiir,
Her zerrede hüküm süren gizi bul şimdi.
Kim dedim göğe dokunup, çalan güneşi?

-Doğan ay değil; Şavkıdır geceye yaktığım türkünün -

Güne aşikâr, geceye nihânsa adın;
Irağısındır bin asırdır yummadığım gözümün.

Suya düşünce lavdan damlalar,
Su durulmaz,
Suda durulmaz.
Lav da duramaz ,
Suyu yakarken yerli yerinde.
Kim kimden şikayetçi olabilir,

Dünya mı sırtını döner,
Güneş mi kapanır içine,
Ya da sen mi kaparsın gözlerini ilk aksamdan,
Kim bilir.
Bir karanlıktır çöker.
Peşi sıra hasretin.

Har içinde demir/ Zaman içinde zaman
Demir zamanla erir/ Zamanda erirken - a n -

/*/

Şu ellerimin arasındaki başım değil de,

-"Ey Sükût tut beni / halim kör kuşa âyan...!"

Vebalim suğra boynunadır, Tut..!
Bak, yedi kandilli süreyyaya astım dilimi

Gece ıssız,gece sessiz,
Korkutmaya calışmayın kabuslar,
Ruhum sizden tekinsiz..!

20nisan12

Bir gün,

Aynı anda ah çekip, calmayan bir şarkı güftesinde

Sessiz bestelerin, sonsuz es'inde

-Her şey zıddı ile kaim-

Çocukluk yıllarımda sokağımızda bir kadın otururdu. Çapraz karşımızdaydı evi…
Cuma günleri evinden tütsü kokuları gelirdi, Müzekker bir mizacı vardı, modern tabirle eril enerjisi yüksek… Hani övünçle erkek gibi dediklerinden…
Geceleri geç uyur, gündüzleri de hep bir yerlere yetişme gayretinde dünyanın çarkını o çeviriyormuş da; el çekse duracakmış gibi bir havayla sarı saçlarını salardı/ Tütün sarardı.