İnsan Hayatta bir en çok Sevdiklerini
bir de en çok Nefret
ettiklerini unutamaz.!!!
ya unutulanlar...
Unutulanların yeri nedir?
Unutulmak sıradanlaştırıyorsa İnsanı...
Yorgun Akşamlar da gözlerin gelir aklıma...
Bakmaya Cesaret edemediğim.
Ayrılıkları alışmak zor tutsak duygularla.
Her şeye rağmen Seni çok sevmişim.
yıkılan kalbimin enkazında
Nefes almaya çalışırken anladım.
Yorgun musun ?
Konuşmalardan, yada susmalardan...
gülmelerden ,ağlamalardan.
sahi yorulur mu insan...
Hayat yorucu bir koşturmaca
gelirken aceleyle yorulursun
yaşarken koşuşturmaca yorulursun
ölürken koşturursun... Her nefes,
düşmüş bir yaprak gibi geçmişe karışır.
Son zamanlarda daha az konuşur
daha az güler daha az bakar oldum
Hayat kitabının sayfalarına.
yada bestelenmemiş duyguların satırlarına.
Şehrin karanlıklarına gömülen umutlarımla
Seni aramıştım bir yıkıntı sonrası.
Rüzgarların Ölüm şarkıları arasında...
Sesini dinledim gözyaşlarımla
Gecenin biri yarısı
ansızın sağanak olup yağarsa ateş
Yağmura yürü köz olmadan söner belki.
Yüz kere söylersen olur
bir dileğin yaprağında açan dua gibi.
Yüz kere okunursa anlarsın
sustuklarının harf harf nasıl kanadığını.
Yüzümde yüzlercesinin izi durur
Sözcüklerin arasına sakladım yokluğumu,
bir gülüş gibi geçici,
bir sızı gibi kalıcı.
@demlenmisSiirler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!