Yargılandığım geceye,
mahkum edildiğim günden beri,
aldığım nefeste, verdiğim solukta,
bir zerren yoksa eğer...
Ben Yaşamamış sayarım bu hayatı.
Ne acı...
Bağıra bağıra öğreniyorsun susmayı!
Susmanın sonuna nokta koymayı,
Noktanın yanına dikkat etsin diye ünlemi!
Hayat hepsini öğretiyor insana.
Henüz tanımlayamadım çektiğim ızdırabı
adı kayıp bir makamda yüreğime çökmüş.
Dilsiz aynalar gibi bakıyorum içime
her yansıma eksik, her anlam yarım.
Bildiğim bir şey var ki,
Bir yangın...
Yananlar sadece kuru otlar değil,
çalılar, ağaçlar, çimenler, çiçekler
ve tüm bunların varlığıyla var olan canlılar;
kurtlar, kuşlar, böcekler, yılanlar sincaplar
Senin gerçeklerin, benim hayallerim vardı.
Bir türlü bir araya gelemedik.
Ben hayallerimden vazgeçtim, sen gerçeklerinden...
Yinede bir araya gelemedik.
anlayacağın biz çok istediğimiz kavuşmaya,
bir türlü kavuşamadık.
Senin için Senden Vazgeçtiğim gün
Yıllar boyu bu Pişmanlıkla yaşayacağımı
Sevdiğin için Vazgeçilmemesi gerekeceğini
Hiç Düşünmemiştim.
@demlenmisSiirler
Bir Elvedaya yakışacak kadar Sessizlik var artık.
bir Hüzne değer bulacak kadar yalnızlık,
bir yalnızlığa yakışacak kadar yaşanmışlık...
bir yaşanmışlığı yazacak kadar dörtlük.
Sessiz sessiz geçiyor Akşam karanlığında
hasret yüklü bulutlar.
Yaprakları dibine düşmüş bir ağacın altında,
yağmuru bekliyorum çaresizce.
Hüzün bize yetişir
geceden ,gündüzden,
geçmişten bir bahane ile
Karanlıkta
Siyah bir nokta yapar Seni .
Issızlığa Sessiz bir Çığlık...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!