Demlenen zaman Şiiri - Ümit Sami Yaşar

Gölgesi düşer sevdanın içimize,
Zaman sessizce akar, kabuğunu çatlatır toprağın.
Unutulmuş bir gülüşün kokusu yayılır rüzgara.

Sonra sesin kalır geride,
bir de o yağmur sonrası çam kokusu.

Aşkın gölgesi serinliktir bazen,
bazen de taşınması gereken bir ağırlık.
Yine de toprağın kabuğunu çatlatıp boy veren o yeşil gibi,
insan da her bahar yeniden başlamanın bir yolunu bulur.

Yol bitmez;
Ağır ağır demlenir içimizdeki acılar,
Ve bir daha hiçbir bahar,
Bizi bıraktığı yerde bulamaz.