Hayat zincirleri kopmuş, gemi misali,
Ne gelirsin üstüme...
Bilmez misin,
Ben ki...
Firari vurgun yemiş bir deliyim.
Gölgemin dahi ırak,
Gittiği sefilin biriyim.
Küflü limanların,
Yosun tutmuş yeriyim.
Bilmez misin, hayat?
Ben, umuda tutunmuş,
Yorgun garip bir divaneyim...
---
Gelme üstüme hayat,
Kırılmış kanadım, kolum.
Görmez misin,
Viran olmuş gönül yurdum.
Yeter be hayat!
Bir sal beni, hayat, bir sal...
Bir sal ki...
Bende tutunayım, kıyına köşene.
İzin ver de, eşlik edeyim,
İçindeki neşene.
---
Bırak, karanlık kalsın sokakların...
Bırak, hüzün koksun gecelerin.
Bırak da, ben dizlerinde değil,
Yüreğinde uyuyayım...
Bırak azcık da ben mutlu olayım...
Kayıt Tarihi : 8.1.2024 17:29:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!