Acıyan Yanım Şiiri - Suzi Ayyıldız

Her gece karanlığa sığınan bir yanım var,
Sessiz, kırık, usulca kanayan.
Söyleyemediğim, gizlediğim,
Acıyan yanım… o işte.

Seninle başlayan,
benden kanayan bir yara gibi,
Kalbimde iz bırakan,
Unutulmayan
Acıyan yanım.

Gülüşün yalandı bana
Dokunuşun soğuk,
Sevginse canımı yakan bir ateş topu
Ve ben yandım,yandım hiç kül olmadım
Bilki...
Ben hâlâ o yangını taşıyorum içimde.
Ve durmaksızın kanıyor.
Söyle, nasıl sustururum
Bu kanayan kalbi?
Nasıl sustururum, beynimdeki seni.

Bir yanım seni unutmaya çalışırken,
Diğer yanım seni anmakla yanıyor.
Hangi yanın acıtıyor dersen
Beni benden alan,
Acıyan yanım…
Ve ben
Yalnızlıkla ördüğüm duvarlar arasında
Sessizce haykırıyorum:
Seni sevmenin en büyük bedeli
Acıyan yanım.diye.

Ve bil ki…
Ne seni silebildim zamandan,
Ne de acını yüreğimden.
Bir tek sen eksildin benden,
Ve ben eksik kaldım her yerimden.

Sustum…
Ne ağlamak...
Ne haykırmak ...
Nede sessiz çığlıklar atmak, seni getirmiyordu.
Unutmaksa her gün biraz daha öldürüyordu.
Ben seni değil,
Seninle giden beni özlüyorum.
Ve o acıyan yanım hâlâ kanıyor.
Hala kanıyor...