Delinin biriyim

Delinin Biriyim

Delinin biriyim...
Öyle dediler ardımdan.
Çünkü herkesten fazla sevdim,
herkesten çok inandım.
Bir gülüşe ömür biçtim,
bir çift göze dünyamı sığdırdım.

Delinin biriyim...
Kalbimi kilitlemeyi bilmedim.
Kim kapımı çaldıysa
buyur ettim içeri.
Kim "Dostum." dediyse
omzumu verdim yüküne.
Kim "Seviyorum." dediyse
ömrümü serdim önüne.

Sonra bir gün...
Hepsi gitti.
Bir ben kaldım,
bir de sessizliğim.

Dediler ki:
"Unut..."
Ben unutmayı değil,
sadık kalmayı öğrendim.

Dediler ki:
"Hayat devam ediyor..."
Ben de biliyorum.
Ama bazı insanlar
yaşamaz,
yalnızca nefes alır.

Delinin biriyim...
Geceyle konuşurum bazen.
Aya sorarım derdimi.
Yıldızlara anlatırım hasretimi.
Rüzgâr dinler beni,
ama insanlar dinlemez.

Ben bir tebessüme
ömrünü verenlerdenim.
Bir "Nasılsın?" sözü için
günlerce bekleyenlerdenim.
Bir vefa uğruna
bin cefaya razı olanlardanım.

Belki de bu yüzden
"Deli..." dediler bana.

Çünkü bu çağda
çıkar beklemeden sevmek,
karşılık beklemeden iyilik yapmak,
vefasızlığa rağmen
vefalı kalmak
delilik sayılıyor.

Delinin biriyim...
Ama kimsenin gözyaşıyla
mutlu olmadım.
Kimsenin yıkılışına
alkış tutmadım.
Bir lokma ekmeği bölüştüm,
bir dostun derdini
kendi derdim bildim.

Beni yoran hayat değildi.
Beni yoran,
insanların değişmesiydi.

Yüzüme gülüp
arkamdan konuşanlar...
"Dostum." deyip
çıkarı bitince gidenler...
Seviyorum deyip
ilk fırtınada vazgeçenler...

İşte onlar
aklımdan değil,
kalbimden çaldılar.

Delinin biriyim...
Çünkü hâlâ
bir gün güzel şeyler olacağına inanıyorum.
Hâlâ gökyüzüne bakınca
umudu görüyorum.
Hâlâ bir çocuğun gülüşünde
dünyanın kirlenmemiş tarafını buluyorum.

Beni deli sananlar...
Bilmezler ki
en büyük delilik,
sevgiyi unutup
nefretle yaşamaktır.

Ben kırıldım...
Çok kırıldım.
Ama kimseyi kırmamaya çalıştım.

Ben ağladım...
Çok ağladım.
Ama kimsenin gözyaşına
sebep olmamaya çalıştım.

İşte benim deliliğim buydu.

Bir gün bu dünya
benden geriye
yalnızca birkaç şiir bırakacak.

Belki ismim unutulacak,
belki sesim duyulmayacak.

Ama bir mısram,
bir yüreğe dokunursa,
bir insan kendini yalnız hissetmezse,
işte o zaman
boşa yaşamamış olacağım.

Ve son kez söylüyorum...

Delinin biriyim...
Aşkla yanan,
vefaya inanan,
yaralarını gülümseyerek saklayan
bir deliyim.

Varsın herkes akıllı olsun...

Ben,
kalbiyle yaşamayı seçen
delinin biriyim.

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ