Dağlar Özügüç Şiirleri - Şair Dağlar Özügüç

Paylaştığımız o güzel günlerin hatırına
Her türlü cezaya razı olup gelecektim sana
Sevdayı oyun saymak gibi bir yanılgıyla
Bırakıp gitmezsin duygusuyla

Anladım ki yaşanan bu hayat çok zor imiş
Beslenen cezbeli muratlar sahipsizmiş
Şimdi sade duru gençliğim geldi aklıma
Belki o zaman hiçbir şeyim yoktu
Ama olacak diye umudum vardı

Sevda eylül gibidir
İstemeden kırar insanları
Yakar yapraklarını dallarını
Bir bilsen eylülün günahlarını
O zaman belki anlarsın

Sen yanlıştın bunuda biliyordum
Ama her şeyi göğüslemiştim
Şunu da açıkça itiraf etmeliyim
Hiçbir yanlışı bu kadar çok sevmemiştim

Bırakıp gittin her şeyi bir çırpıda
Her seferinde döneceğim dedin
Bu gün oldu dönmedin öksüz kaldım
Umutlandırma geleceksen gel artık
Şiirlerde arıyorum seni yarım kaldım

Ne günlere kaldık bu dünyada
Ağaçlar kıyılıyor gündüz gözüyle
Papaptyalar yanıyor dağlarda
Sabah sabah güller ağlıyor
Dertli bülbülün feryadıyla
gelinciklerin çığlığı sarmış her yanı

Hazan olur yaprak düşer dalından
Dal haykırır yaprak ağlar
Birde bu zulüm her yıl tekrarlanır
Mevsimler için yaşananların
Yazık ki hiçbir kıymeti olmaz
Dal için geçen onca ömürde

Ben yaprak döküyorum
Sarardım soldum diyorum
Sen eylül bu normal diyorsun
İlgisizlik sevenin yok oluşu
Yüreğimin ordan oraya savruluşu
Belkide bundandır ne dersin?

Yapraklar birer birer kopuyordu ağaçtan
Bir ağaca baktım bir yaprağa
Ağaç mı usandı yapraktan ?
Yaprak mı vazgeçti ağaçtan ?
Belli ki yaprak ilahi davet almıştı topraktan

Bu haliyle ben hayata sadığım
Varolma şansını yakalar mıyım?
Önceden hiç bir şey söyleyemiyorum
Ama bilesin ki çok umut varım