Dağlar Özügüç Şiirleri - Şair Dağlar Özügüç

Akıp giden kıymetli zamanı kaçırdık
Onunla gençlikte sorun yaşamıştık
Zaman artık bize gelmiyorsa
Biz zamana gidelim be derviş

Sevmek bir fidanın büyümesiyle
Bir kuşun kanat çırpması arasına
Sıkıştırılmış o değerli zamanın adıdır
Biz bu geçen zamanı hiç iyi kullanamadık
Birbirimize yeterli ilgide geç kaldık
Sen çıkıp gittin bu şehirden

Yaşanan tecrübeler idrake dönüşmedikçe
Sadece yitirilmiş bir zaman olarak kalır
Bizden zamanın kıskacına takılmış
Talihsiz bağrı yanık bireyler çıkmaz

Zaman şimdi talan oldu
Dünden artan umut mu kaldı
Ben buralarda artık duramam
Beni artık köyüme götürün
Buralar ölümüne yalancı doldu
Ah şimdi alsaydım asamı elime

Bir gittin bir daha geri gelmedin
Bu gün dönüp gelsen yine seni severim
Hasretin ateşini ben çok iyi bilirim
Bu rikkat, bu güzellik, sende oldukça

Sana halimi nasıl anlatsam ki
Belki bulutlara erince anlarsın beni
Sana canımın acısını anlatamam ki
Bir gün içinde aşk ateşi yanarken
Yüreğin buz tutarsa anlarsın belki

Zemheri şurekası kalbini kabartsa da
Işık bir yerinden sızmayı bilir
Sevgi vazgeçmek değil
Kırıldığında bile yeniden güvenmektir

Gücümüz neye yeter hiç bilinmez
Ama sevmekten de asla vazgeçmeyiz
Şimdi zemheri zamanı
Bize gelecekseniz hiç gelmeyin

Yemezsen büyüyemezsin dediler
Bizde haklı olarak umutlandık
Tamamen büyümeye odaklandık
Büyümek için neler neler yaptık
Yaşımızda da İşimizde de büyüdük
Sonrasında kötü aldandık

Bu hayatta geç öğrendiğim çok şey oldu
Meğer yorulmayı ben yaşamak sanmışım
Bir ham hayalin ardından yıllarca koşarak
Kendimi, bozuk para gibi harcamışım
Bana sonuca odaklan dediler