Yorgunluğunun, karmaşanın içinde
Bir serin rüzgar gibi geçiyorum zihninden,
Uçuşuyor bir kaç güzel akşam üstümüz..
Şehir diz çökmüş hem ne çöküş
Üstelik bilmiyor neye teslim olduğunu
Serseri poyraz, uzun gölge
Islık çalarak karanlığa yürüyor
Sigarasında buram buram tipi
Pasif içici sokaklarda kaldırımlar
Şarkı güzeldir aslında bilirsin
Ama girişi uzundur
Beğenmez sıkılır değiştirirsin
Çünkü bazen insanın
Gerçekten fazla zamanı yoktur
Bir güzelliği beklemeye…
Yine şaşkın bir ocak
Gelip yüreğinin orta yerine kurulacak
Geri dönüşümsüz yılları
Üzerine kilitlediler
Gittiler…
Ah Lilyana haklı ve güzel kız
Bir tutsaydın ya elimi gitmezdim
Yanında bir kaç asır eskirken
Gözlerinde kaybolup kaybolup
Bir şehrin sen kıyısında uyanırdım.
Gözlerinle beni yaksan da
Hiç unutmamış gibi baksan da
Mecburen bana uzaksan da
Bitirdim soğuyan aşkını
Sen beni nedense anlamadın
Savaşta patlamayan bomba gibiyim
Rüzgar estikçe örtülüyor üzerim
Patlasam özgür kalabilir miyim?
Yer Kartal Mezarlığı
Bir yazı hemen girişte
“Neyzen Tevfik’in mezarı buradadır”
Konya’da bir dükkân
Duvarda çerçeveli bir yazı
“Ne ararsın tanrı ile aramda”
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!