Cüneyt Tekin Şiirleri - Şair Cüneyt Tekin

Bugün evleniyormuşsun
Anlaşılan pek mutlusun
Geçmişi çoktan unutmuşsun
Demek bugün gidiyorsun

Kimbilir hangi salon hangi düğün

Arsızsın dedi gözlerime bakarak
Öyle bir bakıyordu ki hal bu ki
Ar denen şey gelmiyordu insanın aklına
İç yakıyordu kirpikleri bilmiyordu
Durup durup tekrar öpüyordum
İnadına arsızlaşıyordu tenine hasret bedenim..

Kim olduğun açıklanmıyor
O kadar imkansız mısın ki
Yıllardır biriktiriyorsun parmak uçlarını
Sımsıkı tutmak için
Şu sıradan ellerimi.

Dudaklarının bittiği yerde
Şehir başlıyordu
Şehrin bittiği yerde askerlik
Askerlik sıcaktı ağustos sıcak
Ve gelişin günlerden bir gün
Dudak payı bırakıyordu

Geliyorsun gitmiyorsun bir daha
İnsan gelmeden bir arar
Hiç gitmemiş gibi yerine oturuyorsun
Bir halimi hatrımı sorsan diyorum
Sen hiç oralı olmuyorsun.

İki çift göz, bir nefes bahar
Bir ölçek sulandırılmış imkansızlık
Damla damla biriken yalnızlık
Yüzde yetmişlik vazgeçmemişlik
Yahu aşkın da bir kimyası var

Gıda mühendisi arkadaşlarım
Nemi uçurulan gıdalar
Uzun süre dayanır diyorlar
Bu yüzden kurutulsun
Aşk kurusu olsun
En güzel aşklar

Kolu kıvrılmış gri bir kış güneşinde
Öylece duruyor musun hala
Gitmek isteyenlerin
Kalma muhalefet lideri
Kalmak isteyenlerin
Acımasız gitme iktidarı

Bir güneş doğuyor
Aklına bile gelmeyen o yerlerden,
Sığın sığınabildiğin kadar karanlıklarına,
Sonunda elinde bir gölgen kalacak
Ve aydınlanacak sonuna kadar yalnızlığın...

Şehirde bir kaldırım
Kaldırımda bir adam
Tutmuş siyah poşette
İki biranın elinden
Kaçıyorlar aklına gelenlerin