Cüneyt Tekin Şiirleri - Şair Cüneyt Tekin

İşte bunun için gelmiyorum dedi
Gözleri yağmurlu lodos
Dokunmasın bulutlarım yıllardır
Karanlık kurak sokaklarına
Lakin bilmiyor ki
Sevgimin parmak uçlarıdır

Bir bayram sabahı
Olan bitenden habersiz bir peçeteye
Yazılmış sıradan bir şiirden
Daha mahzun ne dersiniz
Kalemle peçeteyi tutan adamın elleri
Onlar yalnızlığa hayranlar

Seneler sonra
Bebek şampuanı ile yıkanan saçlar
Beyazlamaktan vazgeçer mi
Yerler mi bu numarayı dersin…

Keşkeler tarafından becerilmiş
Büyük planlar doğuran
Doğurgan bir yalnızlık bu…

O zamanlar
Bir şiir yazdım
Bir şiir kış.

Şimdi zamanı değil arkadaşım
Çek elini omzumdan o gün bugün değil
Sen hele geç otur şöyle bir soluklan
Ben sevdiğin sessizliği getireyim sana
Anlat karlardan nasıl buldun yolumu

Öyle bir ekmek aldın ki çocuk,
Hangimiz ucundan koparsak
Seninle büyüyoruz.

Arabanın ön camına düşen
Yağmur damlasını görmek ne ise
Saçındaki ilk beyaz teli görmek de odur
Devamı gelecektir
Bilirsin…

Dur yavaş anlat yetişemiyorum
Eli yarı yolda bırakılmış ruhunda
Hikayenin bir yerinde ben geçiyorum
Beni çıkarıp kelimelerden
Bak bu kadehi de senin için içiyorum

Karmakarışık sayılarla dolu
Zor diye kalem oynatılmayan
Uzunca bir denklemde bekliyorsun
Halbuki sen bile bilmiyorsun
Ne kadar yazılıp çizilsen de
Sonunda hep bir çıkıyorsun.