Coşkun Arslan Şiirleri - Şair Coşkun Arslan

Yollar gitmez aslında, Giden hep yolculardır.
Yol sonunda ya gurbet, Ya da kavuşmak vardır.

Yol var çıkmaza bağlı, Yol var zirveye çıkar
Kıymetin belirlenir,Kat ettiğin yol kadar.

Siretin suretine, Yansıdı mı? sevgili.
Nedamet duygusuyla Çeşm-i giryan oldun mu?
Aşkın tek kıvılcımı, Lal eyler şeyda dili
Derinlerde bir sancı, Dilde isyan oldun mu?

Ram olmakmıdır yoksa, Geçiçi bir heves mi?

Asırlar boyunca göçüp konmakta
Bir diğer adıyla yürüyen Türk'ler
Yazın yaylaktadır kışın kışlakta
Sabitçe bir yerde kalmaz yörükler

Kaybolmaz töresi ve geleneği

Asırlardır tüter ocak
Yörüklerin yaylasında.
Bu kültür hep yaşayacak
Yörüklerin yaylasında.

Töresiyle, görgüsüyle

Çağırır yaylalar başlanır göçe
Bir yaşam ki tabiatla iç içe
Haftalar aylar yaylada geçe
Sabırı sebatı yörükte gördüm

Keçi kıllarından ipler burulur

Güzel insanlarla kesişti yolum
Yörük yaylasında bir güzel gördüm.
Titredi yüreğim meftunu oldum
Yörük yaylasında bir güzel gördüm

Küçüldü gök kubbe dünyam daraldı

Cennet  ülkemizin yeşil şehridir.
Üretim şehridir, tekstil şehridir.
Gaziler, Erenler, erdil şehridir.
Ulu Osmanlı'nın ulu Çınarı.
Dünyanın nadide güzel diyarı.

Hayat kader ilahi rol
Elbet biter gidilen yol
Azimli ol müsterih ol
Her yokuş düzlüğe çıkar
Ümit var ol hep ümit var

Herşey gönlünce olmaz, hayatın cilvesidir
Kaderin yazgısına razı kalır unutma
Dağ savrulur, su akar önünde duramazsın
Çoğu gider zamanla azı kalır unutma

Hatıralar canlanır görmek ister yakından

Unut/Malı

Vefasıza verme değer
Sevmiyorsa Unut/Malı
Geçmişine çekip sünger
Ebediyyen Soğut/Malı