Coşkun Arslan Şiirleri - Şair Coşkun Arslan

Gönül Pusulam Seni Gösterir

Hissiyatım nasıl baki olacak
Yaratan bizleri fâni gösterir
İnanmazsın belki ne zaman baksam

Tatmadı yüreğim sensiz huzuru
Karalar bağladı sen yoksun diye
Bir lahza dinmedi hüzün yağmuru
Bulutlar ağladı sen yoksun diye

Firkatin can yakar azap görürüm

Ah be aşk bulutları sürükleyen rüzgâr mı?
Çoraklaşmış toprağa, sağnak sağnak yağar mı?

Hayâl mi dersin yoksa umut mu? dersin bilmem
Herkes kendi yoluna, unut mu? dersin bilmem.

Özgür irademle kazıyıp attım
Zihnime saplanan oktu cigara
Yüzüme sinmiş dumanın rengi
Ağzımda burnumda koktu cigara

Eğreti dururdu hep dudağımda

Zangoçların haydutların
Bolluğuna ne demeli
Haramzade sahtekarın
Yolluğuna ne demeli

Aç yatıyor onca insan

Ailenin bağısın
Nenni bebeğim nenni
Mutluluk kaynağısın
Nenni bebeğim nenni

Bakmaya doyamadık

Fıtratına uygun davran daima.
Fare gibi çuvalları dişleme.
Kaderi zorlama bırak akışa
Olmayacak şeyleri de düşleme.

Naif ol, dürüst ol olma yorucu.

Rüzgâr tersten eser bazen
Fazlası olmaz nasipten
Elinden geleni yap sen
Her zaman kâr olmaz balam

Dinle içten gelen sesi

Hep karanlık hep gece
Nerede sabahımız
Sona gelmeden önce
Olur mu? felahımız

Enaniyet kibir çok

Kör olmuş gözler kulaklar sağır
Ümmetin cenaze namazın kıldım
Dağ bile taşımaz yükümüz ağır
Kimsesiz çaresiz takatsiz kaldım

Yuvamı yurdumu kuşattı düşman