Coşkun Arslan Şiirleri - Şair Coşkun Arslan

Yoruldum Anne

Bir tek sen anlarsın benim halimden,
Genç yaşta tükendim yoruldum anne.
İsyan sularında aktım yıllarca,
Sabır deryasında duruldum anne

Kaptırmışım gönlümü,Güzel senin büyüne,
Seninle inanmışım,Aşkın büyüklüğüne.

Hiçbir şeyin olmadı,Senin kadar tesiri,
Gülüşünün hayranıydım,Bakışının esiri.

Yetmişyedi tevellüdüm.
ALACA Tutaş'dır köyüm
Ağlıyorken iki gözüm.
Şu hayata iz geçmişim

Kafada kırk tane tilki dolaşır
Birde sırıtarak poz verir bunlar
İçerde atarlar tutarlar amma
Dışarda sayısız koz verir bunlar

Ummadık yerlerden kaynak yaparlar

Siyasetin de kirletemediği
Sen gibi bir lider gelmez ki Reis
O kara haberle yürekler yandı
Daha da yüzümüz gülmez ki Reis

Şehid liderimiz, yiğit Alperen

Gel sevdiğim tut elimi
Ayrılık büktü belimi
Benim maküs talihimi
Bozacaksan boz Ruveyda

Varlığında can bulurum

Gönül bahçesinde bağban değilsin
Gülleri ayırmak sanamı düştü
Perdeye sahneye benzemez hayat
Rolleri ayırmak sanamı düştü

Benliğin katiyyen geçmesin öne

Çetin bir mücadele, Tarihte Sarıkamış
Onbinlerce Mücahid, Şehadete susamış.

Şehadet ki erlerin, Alnında nurdan yazı
Ve öyle bir yazı ki, Ölümün en beyazı.

Öcalana sayın diyen
Benden saygı beklemesin
Türlü türlü haltlar yiyen
Benden saygı beklemesin

Sözlerinde yalan varsa

Ateş düştümü yakar ne yapsan gizlenmiyor
Dinle duy sol yanımı sevdam nihan değil ki
Sebepsiz göz ağlamaz boşuna sızlanmıyor
Sen düşürdün bu hale sözüm bühtan değil ki

Bir yere tutunmazsa açmazmış sarmaşıklar