Coşkun Arslan Şiirleri - Şair Coşkun Arslan

Bilirmisin ülke niçin gelişmez
Yapışmış kenesi bitleri vardır
Korunur, kollanır kimse ilişmez
Batının tasmalı itleri vardır

Soysuzun boyunda asalet arar

Muamma

Çatlar bir gün çekirdek, Bulutlara bağladım.
Akışına bıraktım , Umutlara bağladım.
Lal eyledim dilimi, Sükutlara bağladım.
Sükutumun sesini bir duyan olur elbet.

Batıdan doğdu güneş yokuşa aktım bugün,
Dünü kurtarmak için yarını yaktım bugün.

Siyahla beyaz rengin boğuştuğu fecirde
Firari uykulardan zoraki kalktım bugün.

Hoşgeldin Korona

Giderken şerefsizleri al götür
Hainlerin ömründen çal götür
Sadece canını değil birazda mal götür
Saklandığı inlerinden bul götür

Beşikten kabire habire yarış
Herkesin kendince rakibi vardır
Ölçmeyin boşuna kaç arşın karış
Varlığın yegane sahibi vardır

Bilgiyle ahlâkla donanır insan

Defalarca tartta konuş
Söz incitir sevenleri
Yanlışı kenarda kalsın
Düz incitir sevenleri

Sevgi gönle tesir eder

Ağlaya ağlaya başlar hayata
Emekler ve yürür insan dediğin
Bebekken alışır biraz rahata
Acılarla büyür insan dediğin.

Sonra çocuk derler adına onun

Bir muazzam diyarsın ki cihan gibisin
Şiir gibi türkü gibi destan gibisin
Sevdamızın şehri kavgamızın şehrisin
Sen vatansın sen canansın cansın İstanbul

İki kıta arasında bak enginliğe

Fethi Mübin

Asırlar öncesinden müjdelemiş peygamber
O ne güzel kumandan, Onlar ne güzel asker.

Zihin yoran düşünceler
Kurşun geçmeyen geceler
Harp düzeninde heceler
Dilimde isyan var benim

İsyanım tüm haydutlara