Sen benim çıraklık sevdam,
Elime yüzüme bulaştırdığım o hazin öyküm.
Sevmenin usulünü bilmezdim, sen öğrettin de,
Ben kendi yaramın kabuğunu bile bağlayamadım.
Avuçlarımda kalan o son ıslaklık,
Senin gözyaşların...
Vicdanımla girdiğim savaşın tek şahidi.
Dokunduğum an mahvoldu her şey,
Bir nefesle silindi tertemiz sevgin.
Ne vuslatı sığdırdım göğsüme,
Ne de yıkılmış kalbini onarabildim.
Şimdi arkamda kalan o yangın yeri,
Seni benden korumanın ağır bedeli.
Sen sevdin, ben beceremedim;
Senin için yaptığım en iyi şey,
Senden gidişim...
Kayıt Tarihi : 4.06.2026 15:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!