Çıkmaz Sokak Şiiri - Aykut Kınay

Girdim ansızın bir çıkmaz sokağa,
Yolun sonunda pek acayip duvar.
Karadan kara, dikenli bir asa;
Yaslanmış, amanı yoktu insana.

Ayak bağıma bakıp da söylenir;
Göz dikti pabuca, vermem ben asla.
Çorabım olsaydı düşmezdim oyuna,
Fırlattım öteye, çullandı bana."

Heybeti meğer balçıktan sıvaymış,
Elime yapıştı, saman ufalttım.
Toprak savrulunca gözüme kaçtı,
Döktü içinden bir avuç tohumu.

Gönlüme serdim de öyle yeşerdi;
Salladı koca koca yaprağını.
Diken düştü, duvar eğildi o an;
Kendime bastım, yürüdüm yan yoldan.