çift sınır gemisindeyim.
yanık mandalina kokusu saçan bir sobanın
antenli ve tüplü televizyon cızırtısıyla geçiyorum..
bu gün Kemal Sunal gülümsüyor.
yine kilim desenlerine takıldım
pencerelerinde parmak izlerim var.
senin yanından geçerken camlara koşmak...
güneş ve aya uğrarım, rutin telaş,
seni selamlamak için ve gün ertesi
yarını iple çekiyorum ve çift sıfır vaktini
bu gemiyi çocukken çaldığım eşyalardan yaptım.
pikniğe giderken çimene serilen kilimler,
pencereleri belediyelerin yıktığı enkazlara ait.
çocukluğumun güneşinden enerji topluyorum.
ay ışığında ki eski uykularımla direniyorum.
çift sıfır gemisinde ben hiç üzülmedim.
bazen balkonundan sana göründüm.
sen bu gün hiç mi gülümsemedin.
sana muziplik yapmak için, rengarenk giyindim.
üzgünken de mutlu görünsen hep
kalbimi büyüttüm, gülümsemelerinle
minicik görsen de beni bu gemiden
kocaman adam oldum, sen fark etmeden.
Alper Tunga 3
Kayıt Tarihi : 16.08.2026 00:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!