Çift Sıfır Gemisinde Yeşilçam

bu gün seninle buluştum,
ve geçerken bir selam vermek istedim.
yine camlara aynı heyecanla koşacağım.
ama kalbimin sesi...En çok bunu dinlemeliyim.
bu sesi; daha önce hiç dinlememiştim.

haklıymışsın, ellerini tutunca renklerim değişti
buna kendim dahi inanamıyordum.
gözlerine yakından bakıncaya kadar,
bana lütfettiğini zannetmiştim,
bu gün, en çok beni sevdiğine inanıyorum.

öncesinde, bir hatır meselesi zannetmeme kızdım
oysa...Sende gün boyunca bu gemiyi bekliyormuşsun.
her şeyi gönlünün hoşgörüsü zannediyordum.
seni yüceltirken, sana haksızlıkmış, her sözüm.
ellerini uzatınca bunu fark ettim. İnan bana

çift sıfır gemisinde umuda giden bir umut vardı
ama artık umutların kendi gerçekliği var.
ben sana her zaman yer ayırıyorum,
senin bana ayırdığın yeri de çok seviyorum.

çift sıfır gemisi bu gün güneşten ve aydan
ışıklar toplayarak süzülecek...
son hızda yalpalanarak geçiyor şimdi
bu gün kırmızı güller saçıyorum,
yarın sabah sizin mahallede gündem değişecek.

bir kaç hayalperest çocuk yine anlatır,
sevgisiz yetişkinler belki inanmazlar.
eğer aşkla tanışan bir yumurcak varsa
çift sıfır gemisi bir gün onu da bulacak.

bu gün en sevdiğim film var. çift sıfır gemisinde
sobanın dumanı ve yanık mandalina kokusu
balıkçı İlyas ve Nergis...Film; siyah beyaz.
en sevdiğim yeşilçam filmi bu... Hayır ağlamıyorum.
izlemiştim. Filmin sonunda kavuşuyorlar.
Hayır...Sobanın dumanı kaçtı galiba gözlerime

ama İlyas'ın çok hatası var..