Çift Sıfır Gemisinde Saygı Duruşu

bin bir umutlarla geçiyorum pencerenden
beyaz bir gömlek, lacivert bir pantolon, tek çizgi!.
eski bir kabadayıdan bu alışkanlık
üstten iki açık düğme ise delikanlılığın alameti,

çift sıfır gemisindeyim, tespihimle
bu gün saatlerce, binlerce voltaya
hadsizlik mi, bir kabahat mi bilemeden
affet! avundum bir amaç için,
hoşgörüne sığındım, bizli bir amaç için.

hatalıysam; bağışlanmalarımın tasvirlerine
deli dolu bir adamın diz çökmelerini yine ekle
öyle değilse sadakatimin saçlarını dizlerine serdim
gönlüm sana emanet, senin hoşgörüne
sığındım sana yine...Bütün benliğimle

şimdi güvertesindeyim bir asker gibi;
esas duruşta pencerenden geçiyorum
bu sana sunulmuş bir saygı duruşu
zaman aralığımız evrenin sana hürmeti
sen beni gör, ben o evrenin senli temsiliyim.

derli toplu ve uzun bayraklar asılı
duvarlarından eskimiş sıvası görünmeden
en çok çocukların masum hayretleri
onlara yetişkinler inanmazlar yarın

ama şehirlerde yine değişecek gündem
çift sıfır gemisi, yine zamanı durduracak.
bayramlardan badem şekerleri savurdum.
çatılardan, yollara...Ağaçlardan, bahçelere
bu defa kuşlarda sevinçli, karıncalarda mutlu yarın.

çift sıfır gemisi her gün zamanı durdurur.
zamansız aşıklar bu gemiyle buluşur.