Anamızdan üryan doğduk dünyaya,
Emanet bir hırka giysek mi dersin.
Zapt'etmişler şu dünyanın mülkünü,
Mülkün kalesini yıksak mı dersin.
Kendinle zorun ne ey insan oğlu,
Beni kimin ahı tuttu,
Bela düşmüyor yakamdan.
Yüzüm gülmeyi unuttu,
Dertler gitmiyor kapımdan.
Şu çektiğim cevri cefa,
Dünyada kalıyor dünyanın malı,
Şu dünya malını dert etme ey can.
İnsan yaşamaya bir defa gelir,
Onuda sen sana zehretme ey can .
Yanmaz ki ateşten su niye korksun,
Seni incitecek ne dedim sana,
Beni cehennemi korlara saldın.
Bir söz hakkı bile, vermeden bana,
Beni şu dermansız dertlere saldın.
Aşk denen belaya sardın başımı,
Çekmeyene kara sevda,
Dile kolay,dile kolay.
Derdi bilmeyene çare,
Dile kolay ,dile kolay.
Derindir gönül yarası
Yar şikayetim çok sana
Demeye dilim varmıyor
Neler, neler ettin bana
Siteme dilim varmıyor
Ruhumda açtığın yara
Doğan güne doğru çevir yüzünü
Gün görmeden zaman seni tüketir
Yarın yokmuş gibi bu günü yaşa
Dün tükendi bu gün seni tüketir
Akibet i ömrün dönüyor kışa
en büyük şairdir doğa tanrıça
her kuşun dilincedir şiiri
müziği içinde gizli güftenin,
hayatın kendisidir
en güzel şarkı ey ! canlar
Oğul bu gün doğum günün..
Bu mutluluk yeter bana.
Nice yıllar sana oğlum..
Bu kutlu gün yeter bana
Mart doğumlu güzel kuzum.
Doğup büyüdüğüm köy değil bu köy
Göçmüş akranlarım bir kaçı kalmış
Çec olmuş harmanı sel götürmüş vay
Yüreğim de buruk bir acı kalmış
Ne bağ bahçe kalmış ne ayva narı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!