Dertlere sardı başımı
Böyle sevda olmaz olsun
Bozdum düz giden işimi
Böyle sevda olmaz olsun
Al güzelim gönlümden al
Aman dostlar nazlı yardan ayrıldım
Gözlerimden kanlı yaşlar döküldü
O yar bir söz dedi ona kırıldım
Üzerime koca dağlar yıkıldı
Ayrılık zor işmiş dostlar el aman
yüreği dilinde olur şair
bir insanın sılasıdır
yurdudur ana dili
Tarlada orak zamanı,
Zor günümdür anam ağlar.
Sevinemem doğduğuma,
Doğum günüm ,anam ağlar.
Harmanda temmuz sıcağı,
Anam beni ne günlere doğurmuş.
Garip başım belalarda nazlı yar.
Hamurumu göz yaşıyla yoğurmuş.
Yandı yürek yangınlarda nazlı yar.
Gidilip'de dönülmeyen yoldayım.
Gün aştı da akşam oldu,
Doğan günü anlamadan.
Ömrün sonbaharı geldi.
Bahar yazı anlamadan.
Can bağım gül,çiçek açtı.
Bana rahminde can verip
Dünyaya getirdin anne
Bin bir emekle var edip
Sevgiyle büyüttün anne
Emzir'din şefkatle baktın
Anneler ağıt yakıyor
Türkçe ,Kürtçe ,Arapça,
biri birine benziyor,
kanayan yürekleri,
arşa çıkıyor feryatları,
kan döküldükçe.
Bir daha gelsem dünyaya,
Ben yine seni arardım.
Yarim deyip sarılmaya,
Ben yine seni arardım.
Mazideki her halini,
Aşkınla gezerim abdal misali.
Virane gönlüme mihman ararım.
Benim: dağla ,taşla konuşan deli.
Şu garip canıma, Canan ararım.
Harap oldu gönlüm, ben derbederim.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!