Bu fani dünyada,bir seni sevdim,
Yüreğimde ki sen,bu sen değilsin.
Hayale kapıldı,gitti bu gönlüm,
Hayalimde ki sen, bu sen değilsin.
Gönlümdeki aşkın, bir eseriyim,
Yar gideli yıllar oldu.
Bu sevdadan vazgeç gönül.
O yangından küller kaldı.
Bu sevdadan vazgeç gönül.
Ömrümden bahar yaz geçti.
Herkesin yeni düştüğü,
Bu sevda eski bir sevda.
Her yüreğin tutuştuğu,
Bu sevda eski bir sevda.
Bak Mecnun çöllerde işte,
Yaşadığım bu sevdalar,
Sevdana düşürdü beni.
Şu derman bulduğum dertler,
Derdine düşürdü beni.
Yürüdüğüm, bunca yollar,
Gülüp şad olmanın,geçti çağları,
Uslan artık gönül,bu sonbahardır,
Kurudu baharın,yeşil bağları,
Ömür bağımda ki,bu sonbahardır.
Bu nasıl gurbettir,dönsen dönülmez,
Hasret kalmışım yurduma
Bu sürgün değil de nedir
Çare bulunmaz derdime
Bu vurgun değil de nedir
Artar dert eksilmez ben de
Bu toprakta bir kaç fidan yetişti,
Bunlar diken diye kırdı zalimler,
Halkı için bir kaç yiğit dövüştü,
Bunlar asi diye astı zalimler.
Kırk başlı canavar korku illeti,
Ne çabuk büyüdün çocuk
Büyüme sen hep küçük kal
Büyümek ölmektir küçük
Büyüme sen hep çocuk kal
Masumsun safsın temizsin
Ey canlarım ben bir Canandan oldum,
Canan sız can daralır ha daralır.
Yar gidince,oturup ta ağladım,
Garip sinem,kavrulur ha kavrulur.
Sen ömrümün, baharı'sın,ey güzel,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!