Celal Işık Şiirleri - Şair Celal Işık

Şu çile yurdu gurbeti,
Ben bilirim,ben bilirim,
Hiç dinmeyen hasretleri,
Ben bilirim,ben bilirim..

Görseydin benim halimi,

İşim düzenim bozuldu
Ben bu aşkı anlamadım
Sağken mezarım kazıldı
Ben bu aşkı anlamadım
Nakarat
Bu aşk beni,kör eyledi

Ben canımın derdindeyim,
Gönüll cananın derdinde.
Bak bu kimsesiz garibin,
Ölse kim ağlar ardında.

Gönlümde gam serimde dert,

İyi'ki sen varsın ey yar,
Sen yokken ben,ben değilim.
Gönlümde senin sevdan var,
Sen yokken ben,ben değilim.

Ararım sorarım seni,

Yarim sen gidersen ben'den,
Ben'den geriye ne kalır?
Al sana olan sevdamı,
Ben'den geriye ne kalır?

Sana muhtaçtır şu elim.

Sen gittin gideli yar,
Hasretin içimde nar,
Bir şey bana dert değil,
Bende senin derdin var.

Beni derbeder ettin.

Rüzgar gibi ömrümün gençlik çağı
Esip geçmiş ben farkına varmadan
Daha bahar iken gönlümün bağı
Gazel dökmüş ben farkına varmadan

Ne vicdanı vardır ne de amanı

Cenindim ana rahminde ,
Beni bir kadın yarattı.
Bir ismim bir cismim yokken,
Beni bir kadın yarattı.

Beni bir kadın yarattı,

Ben dost olamadım,kendi kendime,
Başıma Dünyayı dar eden benim,
Bahane bulamam,şu el aleme,
Küsüp'de kendime kahreden benim,

İncittim,küstürdüm yaren yoldaşı,

Bana yurt olmadı doğduğum eller,
Yine gurbet düştü benim bahtıma.
Soldu gönül bağım,ötmez bülbüller,
Yine hasret düştü benim bahtıma.,

Bir gün bana baban hasta dediler,