İnsanım sevdiğim, Tanrı değilim.
Gel beni kimsesiz yalnız bırakma.
Candan muhabbettir benim dileğim.
Gel beni sohbetsiz dostsuz bırakma.
Sevdiğim aşılır en büyük zorluk.
Bu ne sonsuzluktur yüce yaradan,
Dipsiz kuyularda bırakma beni,
Esrar perdesini kaldır aradan,
Derin kaygılarda bırakma beni.
Canan aç gözümü seni göreyim,
Bir arada yaşıyoruz,
Sen beni düşman belleme,
Ana dilimle sözümü,
Demeye pişman eyleme.
Geçinip gidelim dostça,
Kandım cüzdanımın çokça dostuna
Güvendiğim tek dağ halkımla kaldım
İnsaf ettim suçlu çıktım üstüne
Kendi vicdanımla aklımla kaldım
Zalimin devleti düşmanım oldu
Bir hal geldi başa kaldımda darda,
Bu müflis halimle, ben bana kaldım..
O yar saldı beni gitti bu derde,
Çaresiz ,dermansız, ben bana kaldım.
Vefasız ,sevgisiz zamana kaldım.
Dostun bildiklerin çekip giderler
Dert dolu dünyada bir başınayız
Mazlum bildiklerin zalim çıkarlar
Bu zalim dünyada bir başınayız
Acılar yaşarken bir başınayız
Alem sığdı da dünyaya,
Bir ben mi fazla gibiyim.
Dibi görünmez deryaya,
Sığmamış damla gibiyim.
Yedi iklim yedi kıta,
Bir dünya isterim yaşanılası
Yeşili tükenip çöle dönmesin
Ölmesin üresin deniz anası
Mavi kalsın denizleri ölmesin
Ormanlar isterim balta girmemiş
Bir düş kurdum dünya mutlu
Yarınlarından umutlu
Tarihe karışmış savaş
Günler huzur barış dolu
Ne güzel bir rüyadayım
İki azgın derdim vardır dünyada,
Birisi yoksulluk birisi gurbet.
Her iki derdime derman aradım.
Birisi yoksulluk birisi gurbet.
Yoksulluk yakamdan düşüp gitmedi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!