Kendi yurdunda garipsen
Bir gurbette bil kendini
Kendi özünde kayıpsan
Var özünde bul kendini
Sakın seni riyakar dan
Hasretinle ey sevgili
Bu Keremi sen yarattı
İçimde ki bu gurbeti
Bu garibi sen yarattın
Dönüp bakmaz mısın bana,
Sen müşteri dünya pazar,
Bunu nasıl bilemedin.
Çok servet insanı bozar,
Bunu nasıl bilemedin.
Canlar çölde çınar olmaz,
Bu fani dünyada,bir seni sevdim,
Yüreğimde ki sen,bu sen değilsin.
Hayale kapıldı,gitti bu gönlüm,
Hayalimde ki sen, bu sen değilsin.
Gönlümdeki aşkın, bir eseriyim,
Yar gideli yıllar oldu.
Bu sevdadan vazgeç gönül.
O yangından küller kaldı.
Bu sevdadan vazgeç gönül.
Ömrümden bahar yaz geçti.
Herkesin yeni düştüğü,
Bu sevda eski bir sevda.
Her yüreğin tutuştuğu,
Bu sevda eski bir sevda.
Bak Mecnun çöllerde işte,
Yaşadığım bu sevdalar,
Sevdana düşürdü beni.
Şu derman bulduğum dertler,
Derdine düşürdü beni.
Yürüdüğüm, bunca yollar,
Gülüp şad olmanın,geçti çağları,
Uslan artık gönül,bu sonbahardır,
Kurudu baharın,yeşil bağları,
Ömür bağımda ki,bu sonbahardır.
Bu nasıl gurbettir,dönsen dönülmez,
Hasret kalmışım yurduma
Bu sürgün değil de nedir
Çare bulunmaz derdime
Bu vurgun değil de nedir
Artar dert eksilmez ben de
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!