O güzel yüzün,gül gibi,
Sararıp da solar bir gün.
Her canı besleyen toprak,
Sinesine sarar bir gün.
Kimler geldi,kimler gitti,
İki azgın derdim vardır dünyada,
Birisi yoksulluk birisi gurbet.
Her iki derdime derman aradım.
Birisi yoksulluk birisi gurbet.
Yoksulluk yakamdan düşüp gitmedi,
Acı büyük öğretmendir.
En iyi okuldur hayat.
Alaca bir karanlıkta,
Sonsuz gerçektir hakikat.
Azmettirir çaresizlik.
Bu gün yıldızlar şehrinden,
Bir Mahzun'i Şerif geçti,
Tahtlar kurup gönüllere,
Bir Mahzun'i Şerif geçti.
Nar düşmüş yürekler yanar,
Ayrı ırktan ayrı dinden olsak da,
Yüz çiçek açılmış bağda bir olduk.
Ayrı ırmakların suyu olsak ta,
Aynı denizlere aktık bir olduk.
Bin bir çiçek kendi rengiyle açar,
Dostlar yaşanası cennet dünyada
Yaşamaktan öte ne ister insan
Herkese yeterdi suyu ekmeği
İhtiyaçtan fazla ne ister insan
Şu dünya işini yok ki bitiren
Şu garip başını efkar sarınca,
Çal gönül sazını,bir türkü söyle,
Çığlık çığlık olan, yürek sesini,
Cümle,cümle döküp,bir türkü söyle.
Şu başında duman,gözünde bulut,
Bir varmış,bir yokmuş,
Koyun kaval dinlermiş,
Koyunların dilini,
Yalnız çoban anlarmış.
Kaz çıktığı kabuğu,
Bak yine değişti Dünya,
Bir zamanda böyle gider,
Devranın çarkı tekeri,
Bir zamanda böyle döner.
Bu Dünya bir seyran yeri,
Ey fani dünya üstünde,
Bir kaç gün'de sen oyalan.
Daldığın gaflet düşünde,
Bir kaç günde sen oyalan,
Baksana dünya haline,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!