Celal Işık Şiirleri - Şair Celal Işık

İnsanız noksanımız'la
Hata da ısrar bilmeyiz
Danışırız aklımızla
Gerçekte inkar bilmeyiz

Fazla eksik neyse biz de

Hangi canlı doğasına,
Zarar verdi insan kadar.
Hangi hayvan yeryüzünü,
Talan etti insan kadar.

Hangi hayvan silah yaptı,

Canlar hal değil bu hal,
İnsanlara ne oldu
Oğlun kızın sana el,
İnsanlara ne oldu..

Kuşlara derim derdim

Ey canlar yağmursuz orman
Kuşlar ağaçsız yaşar mı
Bir hasta bulmadan derman
Arı çiçeksiz yaşar mı

Gülleri solmuş bir bağ da

Kesildi rüzgarım savrulmaz harman,
Bu sene umudum yel dedir, yelde,
Çare bildiklerim olmadı derman,
Sınık elim çare sendedir sende
Ey halkım kaderin kendi elinde

İşte ömrün akşamıdır
Sayılı gün geldi geçti
Dostlar gitme zamanıdır
Gayrı vakit geldi geçti

Bende şu dünyaya geldim

İşte sana meydan aşık,
Gel yüreğin var mı aşka,
Aslı için Kerem yanmış,,
Yanacak san yan bu aşka.
Yarden şirin ne var başka.

Bunca kıyametten,tufandan sonra,
İyi ki sen varsın, yoldaşsın bana,
Nar gönül şehrimi,yaktıktan sonra,
İyi ki sen varsın,yoldaşsın bana,
En kara günüm de,ışıksın bana.

İyilik etme zalime,
Bu mazluma zulüm olur.
Dosttan ağır bir kelime,
Dostlarına ölüm olur.

Bak hele dini karaya,

Kötülüğe inat iyilik eyle,
Ne edersen bil ki sana edersin.
Sevgi tohumunu saç yüreklere,
Ne ekersen döner onu derersin.

Arayıp soranı arar sorarlar,