Perişanım benden gittin gideli,
Her daim ağladım, gülemedim yar,
Sen aldın aklımı eyledin deli,
Çöllerde yolumu bulamadım yar.
Yokluk el eyledi beni yurduma,
Gül eğlen,güzel dünyada,
Efkarlanma gül ey gönül,
Üzülmenin yok faydası,
Gel ağlama gül ey gönül.
Bak aşıyor gün akşamdır,
Geçiyor ömrümden yaz ili bahar,
Gayrı solan güller açılır'mola,
Uzuyor sılaya giden o yollar,
Acep karlı dağlar,geçilir'mola.
Sanki kül ekilmiş soluk benzine,
Ey gönül yemyeşil bağların solmuş
Miski-amber kokan güllerin hani
Şakıyan bülbül de güle küs olmuş
Senin hoş muhabbet dillerin hani
Sevda denizinde dalgalar dinmiş
Sen gideli yarim,seni aradım,
Senden sonra bahtım bana gülmedi,
Sonbahar gülleri gibi sarardım,
Senden sonra kışım,bahar olmadı.
Mevla beni senin için yaratmış,
Dertli,dertli ötme bülbül,
Viran bağda gül mü kaldı,
Diyar,diyar gezme gönül
Yar bulacak il mi kaldı
İçim ısınmaz gurbete,
Garip bülbül,gül uğruna,
Gör ki ne hara katlanır.
Bir gönül güzel uğruna,
Bin türlü kahra katlanır.
Bakma şu kara,borana,
Bir yar için harcadım ben ömrümü.
Yarime'mi ömrüme'mi yanayım.
Sol'durdum gönül bağımda gülümü.
Bağına'mı gülüne'mi yanayım.
O yar gitti beni bensiz bıraktı.
Her gün ahu zardır bülbülün karı.
Sevdası gül olan hardan mı korkar.
Aşık yürek zaten bir yangın yeri.
Sevda ile yanan nardan mı korkar.
Yarden ayrılanın bitmez efkarı.
Tanrının güzel çiçeği,
Tohumu yeşerten Güneş,
Meyveyi olgunlaştıran,
Lezzetini veren Güneş.
Yeşil ekini olduran,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!