Ey insan dünyadan kendini kolla.
Bu dünya derindir,acılar derin.
Sevinçler dahada derin acıdan.
Ardında gizlidir derdin,kederin.
Rastlantıdır sanma insan olduğun,
Canım dolu değmiş bir bağ gibiyim
Viran'eyim benden gittikten sonra
Leyla diye çöle düşmüş deliyim
Divan'eyim benden gittikten sonra
Sensiz şu dünyaya alışamadım
Ey Tanrı mademki kulunuz senin
Neden kuluna kul eylersin bizi
Sonsuz iken senin varlık hazinen
Neden yoksullukla sınarsın bizi
Her insana kendin vermişsin rengin
Bu sabah pazara çıktım,
Baktım'ki havuç pahalı.
Korkak tavşan gibi kaçtım,
Pazarda pabuç pahalı.
Kriz var dostlar kriz var,
Sevmeyi bilecek yürek yok bende.
Unut beni benden bana fayda yok.
Bilemedim gitti , yar değerini.
Unut beni benden sana fayda yok.
Bilirim ben bir kendini bilmez'im.
Sabaha dönsün vardiyan,
Aç kapıları gardiyan,
Unutulduk bu zindanda,
Ne soran var ne arayan.
Olmuyor böyle olmuyor,
Ey zalim seni sevmişim
Gayrı zulüm ne ki bana
Sana ömür adamışım
Ölüm kalım ne ki bana
Bu kadar zulmünden sonra
Geç diyorsun geçeyim yar
Gör ki gönlüme söz geçmez
Hasretin bağrımı yakar
Gör ki gönlüme söz geçmez
Yok dersin yok tan anlamaz
Bana bu sevdadan vazgeç diyorsun,
Benim nefesimsin senden geçemem.
Seninle kurmuşum bütün dünyamı,
Hem ahiretim sin senden geçemem.
Bu dünyanın töresi bu
Geçen günler geri gelmez
Hayatın a,be,cesi bu
Doğan ölür geri gelmez
Ağlayıp ta yanma düne
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!