Şu ormanlar kurudukça
Dünyamızdır çoraklaşan
Bir canlı tür yok oldukça
Canımızdır yalnızlaşan
Emsalsiz doğa bahçesi
Dünya var oldu olalı,
Günün etrafında döner
Bu gönül bildim bileli
Güzeller ardında döner
Yüce dağlar karsız olmaz
Dur ozan dostum Emekçi,
Bu kadar insafsız olma.
Ama hoca ama dede,
İkisini yere çalma.
Dedeliği hocalığı,
Gel düşme gönül derdine
Buna çare bulan yokmuş
Gezersin deli divane
Aşk ta mutlu olan yokmuş
Ey tabip değme yarama
Ben yarden ayrılmam derken,
Ayrılıklar düştü bana.
Şu dünyada gülmek varken,
Feryat figan düştü bana.
Ayrı düştük sılamız'dan,
Sen aldın yar aklım başımda değil.
Ben bu sevdalığa düştüm düşeli.
Yüreğim'de yangın ruhum sersefil.
Ben senin derdine düştüm düşeli.
Senden sonra inan yarim olmadı.
Keyif neyimize bizim sevgilim,
Çaldılar bayramlık gömleğimizi.
Heba oldu alın terimiz gülüm,
Kana buladılar ekmeğimizi.
Denizle çevrili üç bir yanımız,
Sel önüne ekin ekilmez'imiş.
Diktiğim bağları elden aldırdım.
Vefasız olandan yar olmaz'imiş.
Kurduğum yuvayı elden aldırdım.
Gurbet ili yurdum yerim sanmışım..
Dinimi bozdular,din'mi bozuyor,
Hacıyım ,hocayım diyen azıyor.
Hoca hastalara muska yazıyor.
Bilim ile aklı elden aldırdım.
Hani ya bu dinin yok'mu ahlakı,
Bağır ,çağır kimse sesini duymaz .
Öz evladım değil el duyar beni.
Şu çamur deryası,mil beni boğmaz.
İlle gözümde yaş sel boğar beni.
Kırk yıllık eşimle yar olamadım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!