Doktor ilaç çoğaldıkça,
Artan derdime ne deyim.
Ben şu varlık denizinde,
Yoksul halime ne deyim.
Herkese iş olacakken,
Ey canlar geceden kara
Bu zindan da kal olur mu
Her gün gözün göre göre
Öldüğünü bil olur mu
Yata yata dolmaz çilem
Gideli yıllar oldu,
Sıla'na dönmedin sen.
Gözüm yollarda kaldı.
Ardına bakmadın sen.
Hani ya sen yarimdin.
Dövüşüp düşenler ışık saçtılar
Dünyada karanlık dağılsın diye
Mazlumlardan yana safa durdular
Zulmün orduları yenilsin diye
Bir şafak vaktiydi düştüler yola
Bana ettiklerin yetmez mi daha,
Bir kere kırmaya kıyamadığım.
Beni can evimden yaktın bin defa,
Bir fiske vurmaya kıyamadığım.
Bir acı söz dahi diyemediğim.
Dün gece doğduğum evimi gördüm,
Ben gurbette kaldığıma ağladım,
Kapıda ki dut ağacı kurumuş,
Köksüz dalsız kaldığıma ağladım.
Bir acıdır sardı yaktı içimi,
Kimsem olmasın yanımda
Sen ol dünya benim olur
Garibim kendi yurdumda
Dön gel dünya benim olur
Yeniden gelsem cihana
Dünya dedikleri yer bir tarladır
İnsan ne ekerse onu biçiyor.
İhtiyacından çok malı neylersin,
Zaman seni yere serip geçiyor.
Dostlar gönül yıkan gönlünü yıkar,
Dünya derler bir pencere
Baktım geçtim gidiyorum
Yurdum dediğim bu yere
Kondum göçtüm gidiyorum
Yurdum bir gurbet'miş bana
Bir an gelir sermayenin,
Dünya düzeni devrilir
Zalim zorbanın silahı,
Bir gün kendine çevrilir.
Mazlum halkları soyanlar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!