Çekim Yasası 03 Şiiri - Faruk Yaşa

Yaşadıklarımızın içinde
ne çok şey var.

Ve karşındaki o çekimi görüp
fark ettiğin hâlde
zihninde bir soru işareti beliriyor.

Çünkü zihin diyor ki:

“Emin misin?”

“Bu, o mu?”

“Yaşayamadıklarını yaşayacağın,
senin için bu dünyaya gelmiş
o enerji,
o frekans,
o varlık
bu mu?”

Ben zihnime
“Bu, odur.” diyorsam

mutlak enerjinin,
mutlak sevginin,
mutlak aşkın
peşinden koştuğum içindir.

Bir döngü var…

Güneş batmak üzere.

Son ışıklarını
yeryüzünün üzerine bırakıyor.

Sanki diyor ki:

“Ben gidiyorum
ama yine geleceğim.

Bu döngü devam edecek.

Ben geldiğimde
sen ne yapacaksın?

Gelmemi isteyecek misin?

Sana yeniden sıcaklık veren,
ruhunu yeniden okşayan ışığımı
gördüğünde
mutlu olacak mısın?

Yoksa
mutlu olmak için
çabalayacak mısın?”

Savaşırsan kaybedersin,
akışına bırak.

Bir şeyi kaybetmemek için savaşmak…

Ya kaybedersen?

Hüzün
daha büyük oluyor.

Savaş,
ama hayat için savaş.

Senin ışığını,
senin mutluluğunu
paylaşabilecek kimler var dünyada?

Onlar için savaş.

Onları bulmak için savaş.

Birini kaybetmemek için savaşırsan
kaybettiğinde
enerjin düşüyor,

ışığın kararıyor,

parlaklığın azalıyor…

Ve ne yaparsan yap
yıldızın parıldamıyor.