Hayat ne acımasız!
Çok acımasız…
Bir tokat vuruyor,
diğer yanağımızı dönüyoruz.
Yıllardır ders anlatıyorum.
Ders anlatırken
hayatı da anlatıyorum.
Bana diyorlar ki:
“Sevgilimden ayrıldım,
ders çalışamıyorum.”
“Ailevi sorunlarım var,
ders çalışamıyorum.”
“Ekonomik sorunlarım var,
ders çalışamıyorum.”
“Millet harıl harıl hayatı yaşarken
benim neden
onlarınki gibi bir hayatım yok?”
“Hayat bizi çok dövdü be hocam!”
Hayat sizi dövmedi ki…
Hayat size
sadece bir fiske attı.
Niye?
Bir silkin,
kendine gel diye.
Enerjini topla,
ışığını yeniden yay diye.
Çünkü insan,
karanlığın içinde bile
bir ışık yayıyor.
Mesele şu:
Sen hangi ışığın peşinden gidiyorsun?
Ve senin ışığının peşinden
kim geliyor?
Kayıt Tarihi : 3.05.2017 21:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!