Kimsin
ya da kim değilsin?
Sen bir pervane misin,
değil misin?
Bir ışığın peşinden koşup,
o ışığa tutunup
ölmeyi göze alan biri misin?
Ya da
ışığı gördüğün hâlde,
o enerjiyi hissettiğin hâlde,
“Buna da düşüp öleceğim,
niye öleyim ki?”
diyen biri mi?
Ben,
kendi adıma konuşayım:
Beni çeken bir ışığın
peşinden koşarım.
Öleceğimi bilsem bile…
Çünkü mesele,
o enerjiyi yakalayabilmekte.
Enerjiyi görebilmekte.
Onun sana verdiği mutluluğu
yaşayabilmekte.
O enerji var ya…
Belki bir şarkının tınısında,
belki bir bakışın sıcaklığında,
belki bir saçın kıvrımında,
belki bir kirpiğin ucundaki
damlada…
İşte o güzelliği
yakalayabilmekte mesele.
Eğer hepsi varsa onda,
işte o zaman
yanmaya varsın demektir.
İşte o zaman
ölmeye gidersin.
Ne için?
Şarkıdaki notanın
aşk olduğunu bildiğin için,
bakıştaki sıcaklığın
aşk olduğunu bildiğin için,
bir saç kıvrımı olup
yüzüne değmek için,
kirpikten düşen
o damla olup
yanağında süzülmek için…
O bakıştaki sıcaklık olmak,
o şarkının tınısında
aşkın sesini duymak için…
Peşinden koşarsın.
Faruk YaşaKayıt Tarihi : 3.05.2017 22:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!