Çekim Yasası 08 Şiiri - Faruk Yaşa

Bu yaşıma kadar
okuyamadıklarımı okumaya başladım.

Sırrı yaşayan
birçok insan var.

Yazmışlar.

Okuduk.

Okuduk da ne oldu?

Sırrı görmeye başladık
yavaş yavaş.

Çekim Yasası’nı
anlamaya çalışıyoruz.

İster istemez
her insan bir şeyi çekiyor,
bir şeye çekiliyor.

Bir hoş söz,

yürüyüşündeki o adım,

bir bakış,

bir gülüş…

Bir neden çıkıyor işte.

Seni ilk çektiği ân
ağır çekim başlıyor.

Ve

zaman duruyor.

Yelkovan
akrebi kovalamaktan vazgeçiyor.

Yörüngeye oturdun demek.

O, adım atmaya devam ediyor
ama sen
o adımda kalıyorsun.

Seni çekti mi şimdi
yörüngesine,

yanmaya hazır ol!

Başka bir boyutta
yaşamaya başlıyorsun artık.

Özlemek diyebilirsin.

“Özledim seni,”
diyor adam kadına.

Kadın da adama:

“Ne yaşadık ki?”

Kadın bilmiyor ama.

Adamın dünyasını bilmiyor.

Onun dünyasını bilmediği için
adamın hangi ânda kaldığını
anlayamıyor.

Belki bir bakışta kaldı adam,

belki bir gülüşte,

belki de
o tebessümün doğduğu ânda…

Ruh çekiyor.

Belki de enerji.

Onun yanındayken
onu özleyebilmekte sır.

Yanındayken,
dokunamadığın hâlde
dokunduğunu düşünüp
özlemekte…

İşte bak,
orada ne oluyor biliyor musun?

Boyutlar arası geçiş.