Her insan
yaşanmışlıklarının senfonisini yaşıyor.
Kaç kişi
enerjisini yayabilmek için bu evrene
kendini feda etti?
Kaç kişi,
sevdiğinin ağzından çıkan
bir sözün kendisi olmak için
yanmayı göze aldı?
İşte o zaman
senin senfonin çalmaya başlıyor
bu dünyada.
Enerjin yaşamaya devam ediyor.
Sözlerin kalıyor,
görüntün kalıyor,
sesin kalıyor…
Çok değişiğiz aslında.
Sır da burada.
Belki de en büyük enerji:
Çekim Yasası.
Dünya Ay’ı,
Güneş Dünya’yı…
Bir akış var.
Bir döngü…
Makrokozmostan
mikrokozmosa kadar.
Gökyüzünden insana,
insandan atoma kadar
her şey
birbirine dokunuyor.
Her şey
bir başka şeyin çekiminde.
Belki insan da
bütün bu döngünün içinde
kendi yörüngesini arıyor.
Kayıt Tarihi : 3.05.2017 22:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!