Çaresiz Gözyaşım Şiiri - İlhan İnci

İsminin beş harfi gelir aklıma.
Beynim zonklanır, yüreğim sancır.
Şakaklarıma sanki zincir vurulmuş.
Yasta kaldı bedenim, ne yapsam üşürüm.

Karabulutlar çökmüş çıngıraklı yollarıma
Bir başka baharın kokusu vardı teninde
Sessiz kaldı sesim, feryadım kifayetsiz
Amansız bir mevsimi sana yazmak mıydı payıma düşen

Bir bilsen ne acı yokluğunu düşünmek
Farkında olmadan sensizliğinle üşümek
Hasretin ah o hüzün dolu hasretin.
Hani ağlamayacaktın çaresiz gözyaşım.

Yaşlandı benzim hani o yaslandığım Çınarım.
Nerede o eski bahar, nerede o eski gülen bakışların.
Gözlerim hayalinde kaybolur, felaketim olur mazin.
Ansızın kayboldu senden bana geriye kalan ne varsa.

Gülüşüme kurşun sıkmış ağlamaklı gecelerim.
Sanki bir daha güneş doğacakmış gibi kapanır kirpiklerim
Çürür bedenim gözlerim sükutuna aşık
Öylece tükendi eksik yaşadığım umutlarım.