Bir bilsen nasıl ağlar gözyaşlarım bir bilsen
Çaresizliğimi yutkunurum sessizce
Yıkılır umutlarım, kırılır bir bir fidelerim.
Yoksa zamana mı küsmüş benliğim.
Yaşanmışlıklara kurşun sıkmış ömrüm
İsminin beş harfi gelir aklıma.
Beynim zonklanır, yüreğim sancır.
Şakaklarıma sanki zincir vurulmuş.
Yasta kaldı bedenim, ne yapsam üşürüm.
Gülen gözlerine perde inmişti acının dediğince.
Dört yerde kırılan kolu ve cansız parmakları.
İçinde kavrulan bir yangın yığını belirir gözleri
Bedenini yenik düşürmüştü sancılı yüreği.
Kan damlıyor sırma saçları, sanki sudan çıkmış.
Yüreğimi tutsak etmiş zincirin yedi halkası.
Gök kubbenin maviliği, tabiatın rengarenk tonları Ve söyleşiler seslendiren kuş sesleri
Uzaklardayım özgürlüğümün çaresizliğinden
Yankılanır içimde soğuk demir parmaklar.
Yüreğim savrulur, suskun vicdanlara esir.
Kirvem ölüm altı okka, bedene toz koymaz.
Gelmeden hissettirir sanki yaşarcasına
Kara bulutları düşürür beyhude yorgunluğuma
Bekler mi sabahı kapanan kirpiklerim.
Bak yine bir ağıt yakılır baş ucumda, annem mi? bilemedim
Her zaman ki gibi aklımdan çıkmayan sen
Dilimden düşmeyen sensizliğin türküsü.
Gözümde süzülen çaresiz gözyaşım.
Baş başayım çaresizliğimle aklımda ki sen.
Umutsuz yarınların haykıran amansız sesi
Penceremde eksik kaldı gündüzün aydınlığı.
Bir rüya gibi geçti zamanın bedbaht yolculuğu
Yorgun ve bitkin gözlerimin naçiz çizgilerinden.
Yük ağır, yol uzun, yara derin, zaman kısa yolcu.
Gündüzü sana yazdım gece benim neticem oldu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!