Gülen gözlerine perde inmişti acının dediğince.
Dört yerde kırılan kolu ve cansız parmakları.
İçinde kavrulan bir yangın yığını belirir gözleri
Bedenini yenik düşürmüştü sancılı yüreği.
Kan damlıyor sırma saçları, sanki sudan çıkmış.
Gizli bir titreşim kopuyor içinde, aldığı nefes beyhude
Sanki kıyametim oldu dünyalık kervan
Küçük kıyameti kopmuştu bir sonbaharın gecesinde.
Kan kırmızısı gözleri semaya dikilir aydınlık ne fayda.
Sanki kurşun sıkılmış kalp damarına, hekim ne fayda.
Beynine mıhlanmış kör beton yığınları, derman ne fayda.
Sağ kanadı boşta kaldı, yaslanamadığım dal ne fayda.
Feryadın yazılsın dağlara, dağlar haykırsın ovalara.
Kuşlar göçsün uzak diyarlara fısıldasın seni yaralı ana yurduna.
Karabulutlar diz çöksün beni beni sana sarsın.
Bir sonbahar mıydı ömrünün son hikayesi?
Kayıt Tarihi : 14.07.2026 00:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!