Seni yıldızlar kadar sevemem, bir tanem.
Bir gün saymayı bitirirsen yıldızları,
Nasıl bakarım yüzüne, nereden bileyim?
Hepi topu üç günlük dünya,
Bırak da üçünü de sana vereyim.
Dünya başıma yıkıldı,
Karanlık çöktü üstüme.
Yıkıntılar arasında kaldım,
Yalnızlığın içine daldım.
Seni bir şiirle sevdim
Bir diğeriyle kaybettim
Gelmedin diyemezsin
Ben seni şiirlere ektim
Ben benden geçtim de
Bu gece kafamın içi yine karışık.
Caddede yürümek istemiyorum.
Pencerenin önündeyim, perde açık;
Limandaki yorgun gemileri izliyorum.
Son sigaram yan yandı, düzelmiyor.
Sıkıldım kendimden, kibrit kokluyorum.
Bir daha mı tövbe aşık olamam
dizelerime ciğer akıtamam
Sana son sözüm gitme
Dert takınıp buzul yakamam
Sevgin bu evrende kalsın
Ben sana kimseye savrul demedim ey gönül.
Kendin buldun,
Kendin tutuldun,
Kendin kayboldun.
Ceremesini bana bıraktın sahipsiz akşamların.
O kadar beddua ettim,
Grip olsaydın bari.
Tebessümün zerresini hak etmezsin,
Elin davarında zevkten ne hallerdesin.
Ne istediniz bu adamdan
Niye dövdünüz bu çocuğu
Neden öldürdünüz bu kadını
Nasıl katlettiniz bu işçiyi
Neden ezdiniz bu kediyi
İnsan, hissedebilmektir.
En ince şeyleri hissedip
kendini mutlu edebilendir.
Lüzumsuz şeyleri hissedip
içindeki küçük çocuğa
Depresif şarkılardan hiç huzur yok.
Şiddetlendi meteliksiz cüzdanlar.
Gelecekten haber yok.
Söyle, insan kaç gün yaşar?
Kaç ölmeyi yaşamak sanar?
Şarkı bitti, dert kaldı yine.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!