Dünya başıma yıkıldı,
Karanlık çöktü üstüme.
Yıkıntılar arasında kaldım,
Yalnızlığın içine daldım.
Her şeyim sensiz kaldı.
Gözlerimde hüzün yaşları,
Gülüşün, sevgin yok artık,
Kalbimden söktün anıları.
Rüzgar eserken savruldum,
Yokluğunda kavruldum.
Gözyaşlarım sel oldu,
Acım büyüdü, içim kan oldu,
Gittiğin an hayat durdu,
Dünya dönmüyor artık.
Sonsuz bir karanlığa,
Düştüm sensizliğin ortasına.
Kayıt Tarihi : 31.03.2026 23:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!